คำพยานเรื่องต้นไม้ ชีวิตที่พระเจ้าประทาน

   พ่อผมเป็นคนชอบปลูกต้นไม้ ดังนั้นบ้านเราจึงได้ปลูกต้นไม้เรื่อยมาครับ ที่บ้านจะมีต้นไม้ทั้งชั้น 1 ชั้นลอย และชั้น 3 ครับ แม้ว่าคุณพ่อจะจากไปอยู่กับพระเจ้าแล้ว ผมจะเป็นคนคอยรดน้ำต้นไม้ในตอนเช้าก่อนไปทำงานครับ ก็ต้องใช้เวลาและก็แรงงานเพื่อถือถังน้ำไปแต่ละชั้น (มีบางวันที่ไม่ขยันเหมือนกันนะครับ แกล้งลืมหน้าที่ 555) ผมชอบปลูกต้นไม้อยู่ที่บริษัทก็จะมีต้นไม้เยอะเลยครับ และก็มีเพื่อนๆเอามาให้ช่วยดูแลด้วยครับ เพราะฉะนั้นวันนึงผมจะต้องรดน้ำต้นไม้ในตอนเช้าทั้งที่บ้าน แล้วก็ไปถึงที่ทำงานก็รดน้ำต้นไม้อีกครั้งครับ ก็ดีนะครับช่วยลดโลกร้อนแล้วก็ได้เห็นสิ่งที่เป็นธรรมชาติบ้าง
   พอเราดูแลต้นไม้ปีแล้วปีเล่าและได้ทำแบบนี้ทุกวัน เราก็จะรักต้นไม้ใช่มั๊ยครับ ผมก็รู้สึกแบบนั้นเช่นกันครับ :)
   มีอยู่ครั้งนึงในหน้าฝนปีนึง ฝนตกทุกวันเลยครับ ผมเลยสบายไม่ต้องรดน้ำที่บ้านตอนเช้าก่อนมาทำงานเป็นเดือนเลยครับ ช่วงนั้นก็ไปรดน้ำต้นไม้ที่บริษัทอย่างเดียวครับ พอสบายแบบนี้นานๆก็เกิดความขี้เกียจครับ บวกกับเป็นคนขี้ลืมเลยทำให้ผมลืมภาระกิจในการรดน้ำต้นไม้ที่บ้านในตอนเช้าครับ ผมไม่ได้รดน้ำต้นไม้ตอนนั้นนานมากครับ และก็ไม่ได้เดินออกไปดูด้วยครับ จนกระทั่งมาพบอีกทีต้นไม้ที่อยู่ที่ระเบียงชั้นบนซึ่งจะเป็นส่วนที่โดนแดดมากที่สุด ก็ตายลงเหลือแต่กิ่งไม้แห้งไม่มีใบเลยครับ ตอนนั้นผมเสียใจและก็สำนึกผิดที่ไม่ได้มาดูแลต้นไม้นั้น เราดูแลจนต้นไม้มีใบสวยงามแล้วเราก็ทอดทิ้งมัน ผมอธิษฐานกับพระเจ้าให้ยกโทษให้ผมครับ ผมอธิษฐานกับพระเจ้าขอให้พระองค์ประทานชีวิตใหม่ให้ต้นไม้นั้นครับ ผมเชื่อว่าถ้าพระเจ้าได้สดับฟังคำอธิษฐานและเป็นพระประสงค์ของพระองค์สิ่งนี้จะเป็นไปได้ครับ เวลาผ่านไปนานมากๆเป็นปีๆจนผมจำไม่ได้แล้วว่าปีไหนที่ต้นไม้นั้นมีแต่กิ่งแห้งๆครับ เวลารดน้ำตอนเช้าผมก็ยังรดให้ต้นไม้นั้นมาตลอด แต่ไม่ได้คิดอะไรครับ
   จนกระทั่งวันนึงเมื่อผมได้สังเกตุเห็นมีใบสีเขียวงอกขึ้นมาจากกิ่งที่ตายแล้วนั้น เวลานั้นทำให้ผมนึกถึงพระเจ้า นึกถึงคำอธิษฐานที่ผมเคยขอต่อพระองค์ครับ ผมรู้ว่าพระเจ้าทรงตอบคำอธิษฐานนั้นแล้ว ขอบคุณพระเจ้าที่ทรงให้ผมเห็นชีวิตใหม่ที่มาจากพระเจ้าครับ


พระธรรมกิจการของอัครทูต บทที่ 26 ข้อ 8
   เหตุไฉนท่านทั้งหลายจึงพากันถือว่า การที่พระเจ้าจะทรงให้คนตายเป็นขึ้นมา เป็นการเชื่อไม่ได้

เป็นพยานโดย ธนเทพ พิเชษฐวศิน